مقایسه فرز سی ان سی با پرینت سه بعدی: کدام روش برای نمونه سازی قطعات بهتر است؟

ایا تا به حال وسط یک پروژه صنعتی مهم با این سوال روبرو شده اید که برای ساخت نمونه اولیه باید سراغ فرز سی ان سی بروید یا پرینت سه بعدی؟ انتخاب بین این دو روش همیشه ساده نیست. هر کدام از این فناوری ها مزایا، محدودیت ها و کاربردهای خاص خودشان را دارند.

برای یک قطعه ساده پلاستیکی، پرینت سه بعدی می تواند سریع و اقتصادی باشد. اما برای ساخت یک قطعه فلزی دقیق که قرار است تحت فشار و حرارت کار کند، فرز سی ان سی معمولا انتخاب مطمئن تری است.

در این مقاله، تفاوت های فرز سی ان سی و پرینت سه بعدی را از نظر دقت، استحکام، هزینه، سرعت، نوع متریال و پیچیدگی طراحی بررسی می کنیم. هدف این است که در پایان، بتوانید با توجه به نیاز واقعی پروژه خود، روش مناسب را انتخاب کنید.

چرا انتخاب روش درست برای نمونه سازی اهمیت دارد؟

نمونه سازی فقط ساخت یک مدل ظاهری نیست. نمونه اولیه باید تا حد ممکن اطلاعات درستی درباره ابعاد، فرم، نحوه مونتاژ، عملکرد و رفتار قطعه در اختیار شما قرار دهد.

اگر روش ساخت را اشتباه انتخاب کنید، ممکن است هزینه و زمان زیادی صرف تولید نمونه ای شود که نتیجه تست آن با محصول نهایی تفاوت زیادی دارد. برای مثال، یک قطعه پلاستیکی پرینت شده ممکن است برای بررسی فرم ظاهری مناسب باشد، اما نتیجه تست استحکام آن لزوما رفتار قطعه فلزی ماشین کاری شده را نشان نمی دهد.

انتخاب روش مناسب چند مزیت مهم دارد:

• کاهش هزینه ساخت نمونه اولیه
• کوتاه شدن زمان توسعه محصول
• بررسی دقیق تر طراحی
• شناسایی ایرادهای مونتاژ
• کاهش ریسک در تولید نهایی
• انتخاب درست متریال و فرآیند ساخت

به همین دلیل، مقایسه فرز سی ان سی با پرینت سه بعدی فقط یک بحث فنی نیست. این تصمیم می تواند مستقیما روی هزینه، کیفیت و زمان عرضه محصول تاثیر بگذارد.

فرز سی ان سی چیست و چگونه کار می کند؟

فرز سی ان سی یک روش تولید کاهشی است. در این روش، ابتدا یک بلوک خام از جنس فلز، پلاستیک یا متریال مناسب دیگر داخل دستگاه قرار می گیرد. سپس ابزارهای برشی طبق برنامه ای که با نرم افزار طراحی و ماشین کاری آماده شده است، بخش های اضافی متریال را جدا می کنند تا قطعه به شکل نهایی برسد.

حرکت ابزار و قطعه با کمک کنترلر کامپیوتری انجام می شود. بسته به نوع دستگاه، فرز سی ان سی می تواند در سه، چهار یا پنج محور حرکت کند. هرچه تعداد محور ها بیشتر باشد، ساخت هندسه های پیچیده نیز آسان تر می شود.

این روش سال هاست که در صنایع مختلف از جمله خودروسازی، هوافضا، تجهیزات پزشکی، قالب سازی و ساخت ماشین آلات استفاده می شود.

مهم ترین مزایای فرز سی ان سی

اما مهم ترین مزایای خدمات فرز cnc چیست؟ در این بخش به بررسی این موارد می پردازیم.

دقت ابعادی بالا

فرز سی ان سی برای قطعاتی که به دقت و تلرانس کنترل شده نیاز دارند، گزینه بسیار مناسبی است. البته میزان دقت نهایی به نوع دستگاه، ابزار، جنس قطعه، مهارت اپراتور و کیفیت برنامه ماشین کاری بستگی دارد.

در قطعات مونتاژی، محل سوراخ ها، شیار ها و سطوح تماس باید با دقت زیادی ساخته شوند. در چنین شرایطی، ماشین کاری سی ان سی معمولا عملکرد بهتری نسبت به پرینت سه بعدی دارد.

استحکام و یکپارچگی قطعه

در فرز کاری، قطعه از یک بلوک یکپارچه ساخته می شود. به همین دلیل، برخلاف بسیاری از قطعات پرینت سه بعدی، مشکل ضعف بین لایه ها وجود ندارد. البته استحکام قطعه همچنان به جنس متریال، جهت نیرو، طراحی و شرایط ماشین کاری وابسته است.

تنوع متریال

با دستگاه های فرز سی ان سی می توان طیف گسترده ای از مواد را ماشین کاری کرد، از جمله:

• آلومینیوم
• فولاد
• استیل
• برنج
• مس
• تیتانیوم
• پلی کربنات
• تفلون
• پلی استال
• ABS
• چوب و برخی کامپوزیت ها

این ویژگی باعث می شود نمونه اولیه از نظر جنس و رفتار مکانیکی، شباهت بیشتری به محصول نهایی داشته باشد.

کیفیت سطح مناسب

سطح قطعات ماشین کاری شده معمولا صاف و یکنواخت است. با انتخاب ابزار مناسب و تنظیم درست پارامتر های ماشین کاری، می توان به کیفیت سطح بسیار خوبی دست پیدا کرد. برای کاربرد های حساس، عملیات تکمیلی مانند پرداخت، آبکاری یا پولیش نیز قابل انجام است.

محدودیت ها و معایب فرز سی ان سی

فرز سی ان سی چه محدودیت هایی دارد؟ در این بخش این موارد را بررسی میکنیم:

محدودیت در ساخت هندسه های پیچیده

ابزار برش باید بتواند به سطح مورد نظر دسترسی داشته باشد. به همین دلیل، ساخت حفره های داخلی پیچیده، کانال های بسته، زوایای منفی و ساختار های توخالی با فرز سی ان سی دشوار یا پر هزینه است.

برای بعضی از این هندسه ها باید از دستگاه پنج محور، ابزار های خاص یا چند مرحله بستن قطعه استفاده کرد.

دورریز متریال

فرز سی ان سی با حذف بخش های اضافی بلوک خام کار می کند. بنابراین در بعضی پروژه ها مقدار زیادی براده و ضایعات تولید می شود. این موضوع در متریال های گران قیمت مانند تیتانیوم یا برخی آلیاژ های خاص، اهمیت بیشتری دارد.

هزینه آماده سازی

برای ساخت قطعه با سی ان سی معمولا باید مراحل زیر انجام شود:

• آماده سازی مدل سه بعدی
• طراحی مسیر ابزار
• انتخاب ابزار مناسب
• تنظیم دستگاه
• بستن قطعه
• انجام تست اولیه
• ماشین کاری نهایی

اگر قرار باشد فقط یک نمونه ساده ساخته شود، این هزینه های آماده سازی ممکن است نسبت به پرینت سه بعدی بیشتر باشد.

نیاز به تخصص

برنامه نویسی، انتخاب سرعت و پیشروی، تشخیص روش بستن قطعه و انتخاب ابزار، همگی به تجربه نیاز دارند. اشتباه در هر کدام از این مراحل می تواند باعث خراب شدن قطعه یا آسیب دیدن ابزار شود.

پرینت سه بعدی چیست و چه کاربردی دارد؟

پرینت سه بعدی یک روش تولید افزایشی است. در این فرآیند، قطعه به صورت لایه به لایه ساخته می شود. دستگاه ابتدا مدل سه بعدی را به لایه های متعدد تقسیم می کند و سپس متریال را طبق همان اطلاعات روی هم قرار می دهد.

پرینتر های سه بعدی در انواع مختلفی مانند FDM، SLA، رزینی، SLS و پرینتر های فلزی تولید می شوند. هر کدام از این فناوری ها برای متریال و کاربرد خاصی مناسب هستند.

پرینت سه بعدی از ساخت مدل های ساده و قطعات تزئینی تا تولید نمونه های صنعتی و برخی قطعات نهایی کاربرد دارد.

مزایای پرینت سه بعدی برای نمونه سازی

آزادی عمل در طراحی

پرینت سه بعدی امکان ساخت هندسه هایی را فراهم می کند که تولید آن ها با روش های سنتی دشوار است. قطعات توخالی، شبکه های داخلی، ساختار های سبک، کانال های پیچیده و فرم های ارگانیک را می توان با این روش تولید کرد.

سرعت بالا برای ساخت یک نمونه

برای تولید یک نمونه اولیه، پرینت سه بعدی معمولا به آماده سازی کمتری نیاز دارد. کافی است مدل سه بعدی آماده شود، تنظیمات مناسب انجام شود و فایل برای دستگاه ارسال شود.

در بسیاری از پروژه ها، قطعه در چند ساعت آماده می شود و طراح می تواند خیلی سریع آن را بررسی و اصلاح کند.

هزینه مناسب برای نمونه های پلاستیکی

اگر هدف شما بررسی ظاهر، ابعاد یا نحوه قرارگیری قطعه باشد، پرینت سه بعدی پلاستیکی معمولا هزینه کمتری نسبت به ماشین کاری دارد. این موضوع برای قطعات پیچیده یا نمونه هایی که قرار است چند بار اصلاح شوند، اهمیت زیادی دارد.

دورریز کم متریال

در پرینت سه بعدی، متریال فقط در بخش هایی قرار می گیرد که برای ساخت قطعه لازم است. البته ساپورت و ضایعات مربوط به خطا های چاپ همچنان وجود دارد، اما مقدار دورریز در بسیاری از پروژه ها کمتر از فرز کاری است.

اصلاح سریع طراحی

اگر پس از ساخت نمونه متوجه ایرادی در طراحی شوید، می توانید مدل سه بعدی را اصلاح و نمونه جدید را چاپ کنید. این روند برای توسعه سریع محصول بسیار کاربردی است.

معایب و محدودیت های پرینت سه بعدی

:در این بخش محدودیت های پرینت سه بعدی را باهم بررسی می کنیم

ضعف احتمالی در راستای لایه ها

در بسیاری از فناوری های پرینت سه بعدی، استحکام قطعه در همه جهت ها یکسان نیست. در روش FDM، اتصال بین لایه ها می تواند از خود متریال ضعیف تر باشد. بنابراین جهت چاپ، دمای نازل، درصد پرشدگی و نوع فیلامنت روی استحکام نهایی تاثیر زیادی دارند.

کیفیت سطح پایین تر در برخی روش ها

در پرینتر های FDM، خطوط لایه ها معمولا روی سطح قطعه دیده می شوند. برای صاف کردن سطح باید از روش هایی مانند سنباده کاری، بتونه کاری، بخار دهی یا پوشش دهی استفاده کرد.

در چاپ رزینی، کیفیت سطح معمولا بهتر است، اما قطعه ممکن است شکننده تر باشد و به شستشو و پخت نهایی نیاز داشته باشد.

محدودیت در انتخاب متریال

تنوع مواد پرینت سه بعدی در حال افزایش است، اما همچنان نمی توان همه متریال های صنعتی را با یک دستگاه چاپ کرد. برای مثال، خواص یک قطعه پلاستیکی پرینت شده ممکن است با قطعه ای که از همان جنس به روش تزریق یا ماشین کاری تولید شده است، کاملا یکسان نباشد.

سرعت پایین تر در تیراژ بالا

پرینت سه بعدی برای یک یا چند نمونه بسیار مناسب است. اما وقتی تعداد قطعات زیاد می شود، زمان چاپ هر قطعه می تواند سرعت تولید را کاهش دهد. در چنین شرایطی، روش هایی مانند ماشین کاری، تزریق پلاستیک یا قالب سازی ممکن است گزینه بهتری باشند.

هزینه بالای چاپ فلزات

پرینت سه بعدی فلزات برای ساخت هندسه های خاص بسیار ارزشمند است، اما هزینه دستگاه، پودر فلزی، نگهداری و عملیات تکمیلی آن بالا است. اگر قطعه هندسه ساده ای داشته باشد، فرز کاری فلزات معمولا اقتصادی تر است.

مقایسه فرز سی ان سی و پرینت سه بعدی

دقت ابعادی و کیفیت سطح؛ کدام روش بهتر است؟

اگر قطعه شما باید داخل یک مجموعه مونتاژ شود و محل سوراخ ها، شیار ها یا سطوح تماس اهمیت زیادی دارد، فرز سی ان سی معمولا انتخاب دقیق تری است.

قطعات خروجی از فرز سی ان سی سطح یکنواخت تری دارند و می توان ابعاد آن ها را با تلرانس مناسب کنترل کرد. در مقابل، بیشتر پرینتر های سه بعدی رایج، به ویژه مدل های FDM، روی سطح قطعه خطوط لایه ایجاد می کنند.

البته این به معنی بی دقت بودن پرینت سه بعدی نیست. پرینتر های رزینی و صنعتی می توانند دقت بسیار خوبی ارائه دهند، اما نتیجه نهایی به فناوری چاپ، کالیبراسیون دستگاه، جنس متریال و تنظیمات ساخت بستگی دارد.

تنوع متریال؛ از پلاستیک تا فلز

فرز سی ان سی این مزیت را دارد که می تواند نمونه اولیه را از همان متریالی بسازد که در محصول نهایی استفاده خواهد شد. برای مثال، اگر قطعه نهایی قرار است از آلومینیوم یا فولاد ساخته شود، می توان نمونه اولیه را نیز از همان جنس ماشین کاری کرد.

در پرینت سه بعدی، انتخاب متریال به فناوری دستگاه بستگی دارد. فیلامنت هایی مانند PLA، ABS، PETG، نایلون و پلی کربنات برای پرینتر های FDM رایج هستند. در چاپ رزینی نیز رزین های سخت، انعطاف پذیر، مهندسی و مقاوم در برابر حرارت وجود دارند.

با این حال، خواص قطعه پرینت شده ممکن است به دلیل ساختار لایه ای با قطعه تولید شده از روش های دیگر تفاوت داشته باشد. بنابراین برای تست های حساس، باید متریال و روش ساخت را با دقت انتخاب کنید.

سرعت ساخت؛ کدام روش برای پروژه فوری مناسب است؟

اگر فقط یک نمونه اولیه می خواهید و مدل سه بعدی آماده است، پرینت سه بعدی معمولا سریع تر شروع می شود. در این روش خبری از ساخت ابزار برش، تنظیمات پیچیده دستگاه یا طراحی مسیر ماشین کاری نیست.

فرز سی ان سی برای شروع به آماده سازی بیشتری نیاز دارد، اما این موضوع همیشه به معنی کند تر بودن آن نیست. در صورت آماده بودن برنامه و تنظیم دستگاه، ماشین کاری چند قطعه مشابه می تواند سرعت خوبی داشته باشد.

در نتیجه:

• برای ساخت یک نمونه ساده، پرینت سه بعدی معمولا سریع تر است.
• برای ساخت قطعات دقیق و چند نمونه مشابه، سی ان سی می تواند عملکرد بهتری داشته باشد.
• برای قطعات بزرگ یا دارای ماشین کاری طولانی، باید زمان واقعی براده برداری و آماده سازی بررسی شود.
• در چاپ سه بعدی، زمان چاپ به ارتفاع قطعه، ضخامت لایه، درصد پرشدگی و تعداد قطعات بستگی دارد.

پیچیدگی هندسی؛ پرینت سه بعدی چه زمانی برنده است؟

در ساخت قطعات دارای کانال های داخلی، شبکه های سبک، حفره های پیچیده، فرم های ارگانیک یا ساختار های توخالی، پرینت سه بعدی آزادی عمل بسیار بیشتری دارد.

فرز سی ان سی برای ماشین کاری چنین قطعاتی ممکن است به محور های بیشتر، ابزار های خاص یا چند مرحله بستن نیاز داشته باشد. در بعضی موارد نیز ساخت قطعه با این روش از نظر اقتصادی توجیه ندارد.

البته پرینت سه بعدی نیز محدودیت هایی دارد. وجود ساپورت، تاب برداشتن، محدودیت ابعاد دستگاه و نیاز به اصلاح سطح باید قبل از تصمیم گیری بررسی شود.

مقایسه هزینه ها؛ کدام روش اقتصادی تر است؟

هزینه ساخت به عوامل مختلفی مانند جنس قطعه، ابعاد، پیچیدگی طراحی، تعداد نمونه، دقت مورد نیاز و عملیات تکمیلی بستگی دارد.

به طور کلی:

• برای یک نمونه پلاستیکی ساده، پرینت سه بعدی FDM معمولا ارزان تر است.
• برای قطعات پلاستیکی بسیار دقیق یا دارای سطح ظریف، چاپ رزینی می تواند مناسب باشد.
• برای قطعات فلزی ساده، فرز سی ان سی اغلب از پرینت سه بعدی فلزات اقتصادی تر است.
• برای قطعات فلزی پیچیده که با ابزار های معمول قابل ساخت نیستند، چاپ سه بعدی فلزات می تواند ارزش اقتصادی و فنی داشته باشد.
• اگر تعداد قطعات زیاد باشد، باید هزینه و زمان هر دو روش به صورت کامل محاسبه شود.

مقایسه قیمت فقط بر اساس هزینه اولیه ساخت درست نیست. هزینه طراحی، آماده سازی، پرداخت کاری، کنترل کیفیت و اصلاح نمونه را نیز باید در نظر بگیرید.

اشتباهات رایج در سفارش نمونه سازی

:در این بخش از فراتک صنعت به بررسی این موضوع می پردازیم که چه اشتباهات رایجی در این صنعت انجام می شود

طراحی بدون توجه به روش ساخت

یکی از اشتباهات رایج این است که ابتدا قطعه بدون توجه به محدودیت های ساخت طراحی شود و بعد همان فایل برای کارگاه ارسال شود.

طراحی برای فرز سی ان سی قوانینی دارد. برای مثال، گوشه های داخلی کاملا تیز معمولا با ابزار گرد قابل ایجاد نیستند. ضخامت دیواره، عمق شیار، امکان بستن قطعه و مسیر ورود ابزار نیز باید از ابتدا بررسی شود.

برای پرینت سه بعدی هم مواردی مانند زاویه های آویزان، ضخامت دیواره، محل ساپورت و جهت چاپ اهمیت دارند.

استفاده از فلز برای نمونه ای که به استحکام نیاز ندارد

اگر هدف شما فقط بررسی ظاهر، اندازه یا ارگونومی قطعه است، لزوما نیازی به ساخت نمونه فلزی ندارید. در بسیاری از پروژه ها می توان با هزینه کمتر، نمونه را از PLA، PETG، ABS یا مواد مناسب دیگر چاپ کرد.

قبل از انتخاب متریال از خودتان بپرسید:

• ایا قطعه باید فشار یا ضربه را تحمل کند؟
• ایا در معرض حرارت قرار می گیرد؟
• ایا قرار است با قطعه دیگری مونتاژ شود؟
• ایا فقط ظاهر و ابعاد اهمیت دارد؟
• ایا نمونه برای تست عملکرد است یا ارائه ظاهری؟

بی توجهی به عملیات تکمیلی

بعضی افراد فقط هزینه ساخت اولیه را در نظر می گیرند، اما هزینه های بعدی را فراموش می کنند. سنباده کاری، رنگ آمیزی، آبکاری، حرارت دهی، پخت رزین، ماشین کاری نهایی و کنترل کیفیت می توانند روی قیمت و زمان پروژه تاثیر بگذارند.

راهنمای انتخاب نهایی؛ برای قطعه شما کدام روش بهتر است؟

زمانی که تست فشار، دما و استحکام اهمیت دارد

اگر قطعه قرار است تحت فشار، کشش، ضربه یا حرارت قرار بگیرد، بهتر است نمونه ای بسازید که از نظر جنس و ساختار به محصول نهایی نزدیک باشد.

در این شرایط، ماشین کاری سی ان سی از یک بلوک فلزی یا پلاستیک مهندسی معمولا انتخاب مطمئن تری است. البته برای برخی کاربرد ها، پرینت سه بعدی صنعتی نیز می تواند پاسخگو باشد، اما باید متریال و روش چاپ متناسب با تست انتخاب شود.

زمانی که فقط مدل ظاهری می خواهید

اگر هدف شما بررسی فرم، ابعاد، رنگ، ارگونومی یا ارائه ایده به سرمایه گذار است، پرینت سه بعدی انتخاب بسیار مناسبی است.

در این حالت، سرعت و هزینه اهمیت بیشتری از استحکام نهایی دارند و پرینت سه بعدی می تواند نمونه را در مدت کوتاهی آماده کند.

زمانی که قطعه دارای شبکه داخلی یا هندسه پیچیده است

برای قطعاتی که دارای ساختار های توخالی، شبکه های داخلی، کانال های پیچیده یا طراحی سبک هستند، پرینت سه بعدی معمولا آزادی عمل بیشتری دارد.

این روش در صنایع هوافضا، پزشکی و طراحی محصولات سبک کاربرد زیادی دارد؛ البته نتیجه نهایی باید از نظر استحکام، دقت و قابلیت تولید بررسی شود.

زمانی که قطعه فلزی ساده و دقیق می خواهید

اگر قطعه فلزی هندسه نسبتا ساده ای دارد و به دقت بالا نیازمند است، فرز سی ان سی در بیشتر موارد انتخاب منطقی تری خواهد بود. این روش معمولا سطح بهتر، استحکام بالاتر و هزینه قابل کنترل تری نسبت به چاپ سه بعدی فلزات دارد.

بهترین راهکار؛ استفاده ترکیبی از سی ان سی و پرینت سه بعدی

در بسیاری از پروژه های صنعتی، لازم نیست فقط یکی از این دو روش را انتخاب کنید. می توان از هر دو فناوری در کنار هم استفاده کرد.

برای مثال، ابتدا فرم اصلی قطعه با پرینت سه بعدی ساخته می شود تا ابعاد و نحوه مونتاژ بررسی شود. پس از تایید طراحی، قطعه نهایی از فلز یا پلاستیک مهندسی با فرز سی ان سی تولید می شود.

در بعضی پروژه ها نیز قطعه با پرینت سه بعدی ساخته می شود و سپس سطوح حساس، سوراخ ها یا محل های اتصال آن با فرز کاری اصلاح می شوند. این روش ترکیبی می تواند زمان و هزینه توسعه محصول را کاهش دهد.

جمع بندی

مقایسه فرز سی ان سی با پرینت سه بعدی نشان می دهد که هیچ کدام از این دو روش به صورت مطلق برنده نیستند. انتخاب بهتر به هدف شما از نمونه سازی، نوع متریال، دقت مورد نیاز، پیچیدگی هندسی، تعداد قطعات و بودجه پروژه بستگی دارد.

پرینت سه بعدی برای ساخت سریع و اقتصادی نمونه های پلاستیکی، بررسی فرم و تولید قطعات پیچیده گزینه بسیار خوبی است. در مقابل، فرز سی ان سی برای ساخت قطعات دقیق، مقاوم و نزدیک به محصول نهایی، به ویژه در متریال های فلزی، عملکرد بهتری دارد.

به طور خلاصه:

• برای نمونه ظاهری و ارزان، پرینت سه بعدی را انتخاب کنید.
• برای تست استحکام و عملکرد واقعی، فرز سی ان سی گزینه مناسب تری است.
• برای هندسه های پیچیده و توخالی، پرینت سه بعدی آزادی بیشتری دارد.
• برای قطعات فلزی دقیق و مقاوم، فرز سی ان سی معمولا انتخاب اقتصادی تری است.
• برای پروژه های حرفه ای، استفاده ترکیبی از هر دو روش می تواند بهترین نتیجه را ایجاد کند.

سوالات متداول درباره نمونه سازی سریع قطعات

:در این بخش از فراتک صنعت به سوالات شما عزیزان پاسخ کامل می دهیم. شما نیز اگر سوالی داشتید در بخش کامنت های سایت سوالات خود را مطرح فرمایید

ایا قطعات پرینت سه بعدی به اندازه قطعات سی ان سی محکم هستند؟

معمولا خیر. قطعات ماشین کاری شده از یک بلوک یکپارچه ساخته می شوند، اما قطعات پرینت سه بعدی لایه به لایه شکل می گیرند. به همین دلیل، استحکام آن ها ممکن است در جهت های مختلف متفاوت باشد. البته نوع پرینتر، متریال، درصد پرشدگی و تنظیمات چاپ روی نتیجه نهایی تاثیر زیادی دارند.

برای ساخت فقط یک قطعه، سی ان سی ارزان تر است یا پرینت سه بعدی؟

برای یک قطعه پلاستیکی ساده، پرینت سه بعدی معمولا هزینه کمتری دارد. اما برای یک قطعه فلزی دقیق، فرز سی ان سی در بسیاری از موارد اقتصادی تر است. شکل قطعه، نوع متریال و میزان ماشین کاری مورد نیاز نیز باید در نظر گرفته شود.

ایا می توان روی قطعات پرینت شده عملیات ماشین کاری انجام داد؟

بله. بعضی قطعات پرینت شده پلاستیکی یا فلزی را می توان برای رسیدن به دقت بیشتر ماشین کاری کرد. این روش برای اصلاح سوراخ ها، سطوح اتصال و بخش هایی که به تلرانس دقیق نیاز دارند، کاربرد دارد.

پرینت سه بعدی فلزات بهتر است یا فرز کاری فلزات؟

اگر قطعه هندسه ساده یا متوسطی داشته باشد، فرز کاری فلزات معمولا سریع تر، دقیق تر و اقتصادی تر است. پرینت سه بعدی فلزات بیشتر زمانی ارزش دارد که شکل قطعه با روش های سنتی به سختی ساخته شود یا ساختار داخلی پیچیده ای داشته باشد.

حداکثر ابعاد قطعه در این دو روش چقدر است؟

ابعاد قابل ساخت به مدل دستگاه بستگی دارد. دستگاه های سی ان سی در ابعاد بسیار بزرگ تولید می شوند و می توانند قطعات چند متری را ماشین کاری کنند. پرینتر های سه بعدی رومیزی معمولا فضای ساخت محدود تری دارند، اما مدل های صنعتی با ابعاد بزرگ نیز در بازار موجود هستند.

برای تولید تعداد زیاد قطعه، پرینت سه بعدی مناسب است؟

این موضوع به تعداد قطعات، جنس آن ها و زمان قابل قبول تولید بستگی دارد. پرینت سه بعدی برای تعداد کم و نمونه سازی بسیار کاربردی است، اما در تیراژ بالا ممکن است روش هایی مانند تزریق پلاستیک، قالب سازی یا ماشین کاری انتخاب مناسب تری باشند.